ıssız yerlerde uzun uzun yürümeyi özlemişim. ilk yağmurların ardından kayaların yüzü yeşermiş, toprak suyu içine çekip yumuşamıştı. ağaçların arasından kızılırmak görünüyordu. çamurunu çevresindeki tarlalara bırakmış da hafiflemiş gibi, dipteki yosunlu taşların rengini alarak akıyordu. patikadan bahçeye doğru inerken suyun sesi yaklaştı; dalların arasından parça parça gördüğüm yeşil, kıyıya vardığımda önümde açıldı.
alf benden önce suya ulaşmıştı. yol boyunca koklayacak bir şeyler bulup geride kalmış, sonra koşarak yeniden önüme geçmişti. şimdi ırmağın kıyısında kulaklarını dikmiş karşıya bakıyordu. yanına yaklaşınca ben de durdum. suya düşen dalların gölgesiyle dipteki yosun birbirine karışıyor, hangisi suyun altında, hangisi üzerinde seçilmiyordu. suyun kadifemsi yüzü taşların çevresinde ince, parlak kıvrımlar çıkarıyordu.
biraz ileride, suyun küçük bir girintide döndürüp durduğu yaprağa takıldı gözüm. her seferinde akıntıya karışacak gibi oluyor, sonra aynı taşa geri geliyordu. geçip gittim, birkaç adım sonra dönüp baktım. hala oradaydı. nedense kurtulduğunu görmeden uzaklaşmak istemedim. sonra bu küçük inadıma gülümsedim; koca ırmağın başında kendime yine bir iş bulmuştum.
ben oyalanırken alf patikanın yukarısına çıkmıştı. arada dönüp bakıyor, ardından burnunu yeniden yere eğiyordu. yaprağı orada bırakıp yanına yürüdüm. ağaçlar sıklaştıkça ırmak gözden çekildi, bende kalan görüntüsüyle akmaya devam etti. o görüntüde su biraz daha yeşil, kıyılar biraz daha uzundu. küçük bir yaprak da dönüp durduğu yerden sıyrılmış, usulca yolunu bulmuştu.
Hayırlı olsun yeni blog. Hülya
YanıtlaSilBloğunu okurken tatlı bir an yaşadım bu yazının satırlarında. Nazım Hikmet' in yazdığı Masalların Masalı geldi aklıma. :)
YanıtlaSilSu başında durmuşuz çınarla ben dizesi yerine, su başında durmuşsunuz Alf' le sen diye yerleştiriverdi aklım.
O yaprağa benim de gözüm takılırdı biliyor musun, hatta "ah be ne güzel terapi gibi" derdim bir de. :D
Yeni bloğun hayırlı, uğurlu olsun Burcum.
YanıtlaSilSen mutlaka bir kitap yazmalısın; roman olur, öykü olur, anı olur bilemiyorum ama çok yeteneklisin. Betimlemelerinden anlıyorum. Akar su, insana huzur veriyor değil mi?
Sevgilerimi bıraktım. :)
Selam Burcu yeni blogun sıcak sade ve iç açıcı olmuş. Severek takip edeceğim yine. Sessiz bir okurun olarak buradayım bilmeni isterim.
YanıtlaSilYeni bloğun ne güzel olmuş :)
YanıtlaSilAlf ne güzelsin! Sen ve bloğun, şarkılarla da birlikte ne güzelsiniz :)) Hayırlı olsun yeni bloğun canım Burcu. ☺️😍
YanıtlaSil