ankara çok soğuk, hissedilen eksi altı dereceymiş. az evvel küçük bir video kaydı almak için terasa çıktım. hem fiçuv fiçuv esen rüzgardan hem de ellerimin titremesinden telefonu sabit bile tutamadım. ancak gece çok güzel. ay, dolunaya varmak üzere; kocaman ve şişkin, tepemizde.
son günlerde zihin olarak çok yoruldum. en gürültülülerin haklı sanıldığı bir dönemdeyiz. kenarda kendi halinde duran her şey; diğerlerine göre sessiz, niteliksiz ve güçsüz olarak değerlendiriliyor. oysa gerçek böyle değil. kendi halinde duran şeyler gösterişsiz ama hiçbir zaman köksüz değildir. tıpkı bu karanlık gecede, vadide zifiriliğe bürünmüş meşeler ve göknarlar gibi. kök salan ağaçlar toprağın altında çalışır; bağırarak değil, tutunarak büyür.
